"เรามีเวลาสามนาที ก่อนเครื่องปฏิกรณ์จะระเบิด
เราไม่รอดแน่"
"คุณต้องไปจากที่นี่ รักษาชีวิตไว้"
"ไม่ ผมจะไม่ทิ้งคุณ"
"ไม่ต้องห่วงฉัน"
"ฉันเป็นหุ่นยนต์ ฉันเป็นแค่เครื่องจักร"
"ไม่ ไม่ใช่สำหรับผม"
พระเจ้า
- อะไรล่ะ - ฉันนี่เทพสุดๆ
- ใช่ๆ เธอยอดมาก - ใช่
โอเค เรามาเริ่มจาก...
เปล่า ฉันหมายถึง ฉันน่ะแสดงเต็มที่สุดๆ
ฉันว่าฉันก็แสดงได้ไม่เลวนะ
ใช่ นายก็ดี แต่นายไม่ใช่ฉัน
เธอรู้ไหม ฉันคิดว่าพอก่อนดีกว่า
ฉันไม่อยากซ้อมหนักไป
ตามใจ
ฉันเล่นคนเดียวก็ได้
ฉันไม่ต้องการนายหรือใครทั้งนั้น
ฉันจะประสบความสำเร็จด้วยตัวเอง
เดี๋ยวนายก็รู้ ทุกคนจะได้รู้
แล้วนายจะไปคัดตัวบทอะไร
ละครทีวีเรื่องใหม่น่ะ
ฉันจะคัดตัวบทแม็ก มาเคียเวลลี่หรือ "แม็ก"
ใช่ ฉันเป็นนักสืบ แล้วฉันก็ไขคดีกับคู่หูหุ่นยนต์
เขาเป็นมนุษย์จักรกล...
ยอดอิเล็กทรอนิกส์ ผู้ปฏิบัติการลับ
หรือ "ชีส"
แม็กแอนด์ชีสสินะ
นั่นล่ะชื่อเรื่อง
ใช่ เธอรู้ไหม พวกเขา โชคดีมากที่ตัวย่อดันเป็น "ชีส"
โชคดีล้วนๆ
เดี๋ยวนะ โจอี้ ถ้านายได้บทนี้...
นายก็จะเป็นเหมือน ดาวเด่นของรายการตัวเอง
ฉันหมายถึง นายจะเป็น "บิ๊กชีส" หรือ "บิ๊กแม็ก"
นายรักพวกมันนี่
อย่าตั้งความหวังมากไป เพราะมันอาจไม่เกิดขึ้น
เดี๋ยวๆ ทำไมถึงพูดอย่างนั้น โจเซฟ
ไม่เอาน่า พวก ละครทีวีของตัวเองเนี่ยนะ
- ฉันไม่รู้ว่าตัวเองดีพอหรือเปล่า - ฉันดีพอแน่
โจอี้ นายพูดอะไรน่ะ นายเป็นนักแสดงมากฝีมือนะ
- เธอคิดอย่างนั้นจริงๆ เหรอ - นายถามแบบนั้นได้ยังไง
- โอ้โฮ เธอสวยจัง - จริง นิสัยดีมากเลยด้วย
เธอสอนฉันเรื่องวิธีเล่นมุมกล้อง
แล้วก็การแสดงแบบ "ดมกลิ่นตด"
- โทษที อะไรนะ โจอี้ - ว่าไงนะ
แบบว่าเราต้องท่องบทพูดเยอะมาก ภายในเวลานิดเดียว
บางครั้งเลยต้อง ใช้เวลาสักพักเพื่อจำบรรทัดต่อไป
ระหว่างที่กำลังนึก...
ก็จะนิ่งไปสักพักใหญ่ แล้วก็ดูเครียดสุดๆ
แบบนี้
- อ๋อ - โอเค
ฉากของฉันมาแล้วๆ
คุณนายวอลเลซครับ
ผมคือหมอเดรก รามอเรย์ แพทย์ผ่าตัดสมองของน้องสาวคุณ
น้องสาวของคุณมีอาการ...
เอาล่ะ อีวา
เราคืบหน้าไปมากทีเดียว
แล้วผมต้องขอบอกว่า ปัญหาคุณค่อนข้างชัดเจน
สิ่งที่คุณต้องการคือช้างน้อย
สิ่งที่คุณอิจฉาคือกระจู๋
สิ่งที่คุณสามารถฉี่ได้
หรือเล่นด้วย หรือปล่อยห้อยโตงเตง
ฉันเล่นเป็นก้นอัล ปาชิโน
เข้าใจไหม
เขาเข้าไปอาบน้ำ และฉันเป็นก้นเขา
- พระเจ้า - ไม่เอาน่า พวก
นี่เป็นหนังจริงนะ และมีอัล ปาชิโนด้วย งานใหญ่เลย
ไม่ๆ มันยอดมาก มัน...
นายสมควรได้งานนี้ หลังจากลำบากมาหลายปี
สุดท้ายนายก็ได้ แหวกร่องเข้าวงการบันเทิงแล้ว
โอเค ก็ได้ ขำเข้าไป ฉันไม่สน
มันเป็นงานใหญ่ของฉัน
- ไม่ๆ นายพูดถูก - ใช่
แล้วนายจะเชิญเราไปงานเปิดก้น เอ๊ย งานเปิดตัวไหม
เอาล่ะ ฉันไปล่ะ อวยพรฉันด้วย
โชคดีนะ โชคดี พวกเราขอให้นายโชคดี
เออ ช่างเถอะ
ตานายแล้ว
เราเล่นกันอยู่เหรอ
ไง คัดตัวเป็นยังไงบ้าง
แย่มาก
ฉันพูดบทผิดทุกบรรทัด ฉันไม่ควรเป็นนักแสดงด้วยซ้ำ
เดี๋ยวนะ นายทำแบบนั้นอยู่ใช่ไหม ที่แกล้งทำเป็นว่ามันแย่
แต่จริงๆ แล้วไปได้สวยน่ะ
ใช่ ฉันหลอกนายได้ใช่ไหม
เชื่อสนิท
- งั้นก็ไปได้สวยเหรอ - วิเศษสุดๆ เลย
- เยี่ยม - เยี่ยมเลย
ใช่ ตอนนี้เหลือแค่ฉันกับอีกสองคน
- พระเจ้า - โอ้โฮ
ฉันรู้จักทั้งคู่ แล้วพวกเขาก็เล่นเก่งมาก
คนหนึ่งเคยเล่นโฆษณาภูมิแพ้
คนที่ถูกดอกไม้ดอกใหญ่วิ่งไล่น่ะ
ฉันรักหมอนั่น
ทำอะไรของนายน่ะ
ฉันทำอะไรของฉันนะ
ฉันกังวลมาก รู้ไหม
กว่าจะโทรเรียกตัวก็ต้อง รอจนถึงวันพรุ่งนี้ตอนห้าโมงเย็น
ฉันรู้สึกเหมือนหัวจะระเบิดเลย
มันสายไปแล้ว
ฟังนะ ไม่ต้องกังวล โอเคไหม นายทำได้อยู่แล้ว
แต่มันกดดันมากๆ
ไม่ได้ว่านะ
แต่สิ่งที่พวกนายทำน่ะ มันคนละเรื่องเลย
ฉันไม่รู้ว่านายจะเข้าใจหรือเปล่า
ใช่ พวกเราที่เหลือไม่เคย ต้องรับมือกับงานที่กดดันเลย
ใช่ เพื่อน ฉันรู้ว่ากี่โมงแล้ว
แต่ฉันดูรายละเอียดแล้วฉันไม่พอใจมาก
ได้ค่ะ ฉันกำลังฉีกผักกาด
- มันสกปรกไหม - ไม่ค่ะๆ ไม่ต้องห่วง ฉันจะล้างมัน
ไม่ต้อง ผมชอบสกปรกๆ
แล้วแต่เลยค่ะ
ต่อไปคุณจะทำอะไร
ฉันว่าจะหั่นมะเขือเทศ
มันแน่นไหม
ก็ใช้ได้ค่ะ
แน่ใจนะว่ายังไม่เสีย
มันยังไม่แย่มากๆ ใช่ไหม
ไม่ค่ะ ยังกินได้
จะหั่นมันอย่างดีเลยใช่ไหม
ฉันจะหั่นมันเป็นแว่นบางๆ ต่างหาก
ฉันไปล่ะ
มอนิก้า ฉันจะลาออก
ฉันเพิ่งช่วยผู้หญิงอายุ 81 ใส่ชั้นในโชว์ก้นแล้วเธอดันไม่ซื้อ
ขอบอกเลย ฉันลาออกแน่ พอกันที
ฉันจะไปคุยกับเจ้านายฉันเดี๋ยวนี้
ใช่ ฉันจะออก ใช่เลย ใช่ๆ
โอเค บาย ได้รับ ข้อความแล้วโทรกลับด้วยนะ
เกิดอะไรขึ้นล่ะ
เขาเข้ามานวด
และทุกอย่างก็โอเคดีจนกระทั่ง...
พระเจ้า
แล้วจู่ๆ มือเขา ก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป
- งั้นเหรอ - ลูกเสือตั้งค่ายในนั้นได้เลย
คุณกินแซนด์วิชผมเหรอ
ผมหยิบผิดน่ะ ใครๆ ก็พลาดกันได้
เหรอครับ
ใจเย็นๆ นะ
มาดูในห้องทำงานผมสิ บางส่วนอาจยังอยู่ในถังขยะ
- ว่าไงนะ - ชิ้นมันค่อนข้างใหญ่
ผมเลยต้องทิ้งไปเยอะอยู่
คุณ...
คุณโยนแซนด์วิชผมทิ้งเหรอ
แซนด์วิชผมเนี่ยนะ
แซนด์วิชของผม
ฉันอยากได้บทนี้มาก รู้ไหม
ถ้าฉันไม่ได้บทนี้
ฉันจะไม่กินมักกะโรนีกับชีสอีกต่อไป
เปล่านะ ฉันไม่ได้พูด นั่นไม่นับ
ไม่เอาน่า พวกแก ฉันไม่ได้ย้ายไปยุโรปสักหน่อย
ฉันแค่ย้ายไปห้องตรงข้ามเอง
แล้วเราจะพาแกมาที่ ห้องบ่อยๆ ถ้าไม่ใช่เพราะ...
อาการแพ้ของมอนิก้า
ถูกของแก ฉันไม่เคยโกหกพวกแกได้เลย
เธอเกลียดแก
ฉันควรรับสายไหม
สวัสดีครับ
ไม่ใช่ครับ ตอนนี้โจอี้ไม่อยู่
ฝากข้อความไว้ไหมครับ
ครับ โอเค คัดตัวเปลี่ยนเวลา จากห้าโมงเย็นไปเป็นบ่ายสองครึ่ง
โอเค เยี่ยม บาย
นายยังไม่แต่งตัวอีกเหรอ
ฉันโป๊อีกแล้วเหรอ
เราต้องไปเจอพ่อแม่ฉัน ในอีก 15 นาทีแล้วนะ
ใช่ ฉันกำลังคุยกับ พวกมันอยู่ ดูพวกมันสิ
จะเป็นอะไรไหม ถ้าพวกมันจะมาเยี่ยมน่ะ
แล้วอาการแพ้ฉันล่ะ
จริงด้วย
อาการแพ้ของเธอ
เธอคนเดียวเลย เธอเกลียดแก
เยี่ยม
เอาล่ะ
มันจะเจ๋งแค่ไหน
ถ้านายสามารถเห็น เจ้านี่ขนาดเท่าของจริงได้น่ะ
- มันจะบ้าขนาดไหนกัน - บ้าขนาดฟุตบอลงี้เหรอ
สวัสดีครับ
คุณพูดอะไรน่ะ คัดตัวมันตอนห้าโมงเย็นนะ
ไม่เห็นมีใครบอกผมเลย
คุณคุยกับใครเหรอครับ
ไม่เป็นไรครับ
นายไม่เข้าใจที่เขียนไว้นี่เหรอ
นายภูมิแพ้ได้บทนี้ไปแล้ว ขอบใจนะ
บางทีเราอาจแก้ไขมันได้นะ
บางทีเราอาจส่ง ดอกไม้ช่อใหญ่ไปให้เขากลัว
นายทำแบบนี้ กับฉันได้ยังไง แชนด์เลอร์
บทนี้อาจเปลี่ยน หน้าที่การงานฉันได้เลยนะ
ฉันผิดไปแล้ว ฉันขอโทษ ฉันพลาดไปแล้วจริงๆ
นายไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วด้วยซ้ำ
นายมารับสายฉันทำไม ฉันมีเครื่องตอบรับอยู่แล้ว
เครื่องที่ฉันซื้อให้นาย
ฉันสอนวิธีใช้ให้นาย
นายคิดว่ามันเป็นเครื่องถ่ายเอกสาร
ฟังนะ ถ้ามีอะไรที่ ฉันทำได้ ฉันก็จะทำ โอเคไหม
แต่คนเราน่ะพลาดสักครั้งก็ได้ใช่ไหม
เธอรู้ไหม เขาจะซื้อเครื่องอัดวิดีโอ
หรือชุดไม้กอล์ฟให้ฉันก็ได้
แต่ไม่เลย เขาดันซื้อ "เครื่องไล่ผู้หญิง" ให้ฉัน
ของอุจาดตาจากบ้านขยะของลิเบอราชี่
- ไม่แย่ขนาดนั้นหรอก - เธอก็พูดได้สิ
เธอไม่ต้องเดินไปรอบๆ แล้วโดนปฏิเสธ เพราะคอลเลกชั่นของคุณทีนี่
แชนด์เลอร์ๆ
"ฉันสงสารพวกงั่งที่ใส่เครื่องประดับ ของฉัน สงสาร สงสารจริงๆ
ฉันสงสารพวกงั่ง..."
ไง
ตอนที่นายกลับดึกเมื่อคืน แคที่กับฉันก็คุยกัน
แล้วอะไรๆ มันก็เลยเถิด แล้วก็...
แล้วอะไร
นายนอนกับเธอเหรอ
- ไม่นะ ไม่ๆ ฉันแค่จูบเธอ - ว่าไงนะ นั่นแย่กว่าอีก
- แย่กว่าได้ไง - ฉันไม่รู้ แต่ก็แย่พอกันแหละ
นายพูดถูก ฉันไม่มีข้อแก้ตัว ฉันล้ำเส้นจริงๆ
"ล้ำเส้น" เหรอ
นายข้ามไปไกล จนมองไม่เห็นเส้นแล้วด้วยซ้ำ
เส้นเหลือแค่จุดสำหรับนาย
ฟังนะ ฉันไม่ได้ ขอให้นายจู่ๆ ก็อภัยให้ฉัน
แต่นายเองก็ใช่ว่าจะไร้ที่ติ นายก็เคยตัดสินใจพลาดเหมือนกัน
บอกมาสักข้อซิ
เกิดอะไรขึ้น
เวรเอ๊ย เขาสัญญาแล้วว่าจะไม่เอาเก้าอี้ไป
เกิดบ้าอะไรขึ้น นายโดนขังไว้ในนั้นได้ไง
แล้วข้าวของเราหายไปไหนหมด
ก็มีผู้ชายมาดูชั้นวางของ
และเขาคิดว่ามันไม่ใหญ่พอ จะให้ผู้ชายที่โตแล้วเข้าไปนั่ง
นายเลยอาสาเข้าไปเองเหรอ
ฉันพยายามขายของ
ให้ตายเถอะ ถ้าฉันเจอหมอนั่นอีกครั้ง นายรู้ไหมว่าฉันจะทำอะไร
โก้งโค้งให้เขาเหรอ
ลอรี่มาแล้ว
โอเค ทีนี้ห้ามลืมนะ แลกไม่ได้
นายเอาคนสวยไป คนจิตหลุดของฉัน
- ไงคะ โจอี้ - ไงครับ
ดูซิว่าคุณพาใครมาด้วย
แล้วคุณพาอะไรมาล่ะ
เธอกำลังฝากเสื้อคลุมอยู่น่ะ
โจอี้ ฉันไปล้างกลิ่นแท็กซี่ ออกจากมือก่อนนะ
ช่วยสั่งไวน์ไวต์ซินแฟนเดลให้ฉัน แล้วก็ไวน์แดงให้แจนิซหน่อยได้ไหม
แจนิซเหรอ
แจนิซงั้นเหรอ
คุณพระคุณเจ้า
ช่างตัดเสื้อของโจอี้หาเศษหาเลยฉัน
ว่าไงนะ
ไม่มีทาง ฉันใช้บริการเขามา 12 ปีแล้ว
ไม่เอาน่า เขาบอกว่า เขาจะเย็บเป้ากางเกงฉัน...
เขาไล้มือขึ้นมาตามขาฉัน แล้วก็...
อะไรล่ะ
กุมเป้า
ช่างเขาก็ตัดกางเกงกันแบบนั้นแหละ
รอสส์ นายบอกเขาทีได้ไหม
- นั่นเป็นวิธีที่ช่างวัดกางเกงเนอะ - ใช่ ใช่แล้ว
ในคุกน่ะ
ฉันบอกว่าข้อเดียว
ฉันไม่อยากเชื่อ ว่าฉันทำแบบนั้น โง่ที่สุด
เลิกโทษตัวเองได้แล้ว
คนเราผิดพลาดกันได้ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้
ไม่มีข้อความที่นายลืมบอกฉันใช่ไหม
เห็นชัดว่านายไม่สันทัดเรื่องนี้
- เธอคิดว่าเขาจะยกโทษให้ฉันไหม - แน่นอน
แต่แชนด์เลอร์ สิ่งสำคัญที่สุด คือนายยกโทษให้ตัวเอง
- เธอรู้ไหม ฉันก็ทำแล้วนะ - เรียบร้อยแล้วเหรอ
สิ่งที่นายทำมันแย่มากนะ
เขาจะยกโทษให้นาย
และฉันชอบเอาสมุดจด ติดตัวไว้เวลารับโทรศัพท์
เผื่อไว้น่ะ โอเคไหม
เธอไม่เห็นว่าเขาโกรธแค่ไหน
ฉันมั่นใจว่าเขาจะยกโทษให้นาย
ฟังนะ เราผ่านเรื่องนั้นกันมาหมดแล้ว ทะเลาะกัน คืนดีกัน
มันก็เป็นแบบนี้แหละ
จะเลิกกันได้น่ะ ตบมือข้างเดียวมันไม่ดังหรอก
ใช่ ก็นายกับยัยนั่น จากร้านถ่ายเอกสาร
ที่เมื่อวาน นายยอมรับผิดทุกอย่างแล้วไง
ฉันไม่รู้ว่าฉันยอมรับผิดอะไร เข้าใจไหม
ฉันอ่านจดหมายไม่จบ
- อะไรนะ - ฉันหลับไปก่อน
นายหลับไปก่อนเหรอ
ตอนนั้นมันตีห้าครึ่ง
แล้วเธอก็ร่ายยาวมา 18 หน้า
ทั้งหน้าทั้งหลัง
แล้วอีกอย่างนะ
วาย โอ ยู อะพอสทรอฟี อาร์ อี แปลว่า "คุณเป็น"
ส่วนวาย โอ ยู อาร์ หมายถึง "ของคุณ"
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่า ฉันจะคิดกลับไปคบกับนาย
เราจบกันแล้วจริงๆ
แล้วแต่เลย
นี่ จะบอกเอาไว้นะ มันไม่ใช่เรื่องปกติขนาดนั้น
ไม่ได้เกิดกับผู้ชายทุกคน แล้วก็เป็นเรื่องใหญ่ด้วย
ว่าแล้วเชียว
เธอไม่มีสิทธิ์ไปเดตกับเขา
นั่นมันไร้สาระที่สุด...
- เธอหักหลังฉัน - ฉันไม่ได้หักหลังเธอ
- เธอทำ เธอหักหลังฉันชัดๆ - จะให้ฉันพูดได้หรือยัง
เธอดีดหน้าผากฉันเหรอ
ก็เธอไม่ยอมให้ฉันพูดจนจบ ฉันแค่...
หยุดนะ
- หยุด - หยุด
เอาล่ะ โอเค ไม่นะ
- ไม่ๆ อย่าทำแบบนี้ - ไม่
- คิดเรื่องดีๆ สิ - ไม่
- คิดเรื่องดีๆ ไว้ - ไม่
หยุดเลยนะ
โอเค ฉันจะลงไม้ลงมือบ้างแล้ว
เอาล่ะ ทีนี้ฉันจะปล่อย ถ้าพวกเธอเลิกทะเลาะกัน
- ก็ได้ - ก็ได้
ก็แค่นั้น
เธอรู้ไหม ถ้าเราอยู่ในคุก พวกเธอจะเป็นสมุนฉัน
เอาล่ะ เพื่อนยาก เป็นไง
นายเอาชุดฉันไปซ่อน ฉันก็เลยใส่ทุกอย่างที่นายมี
พระเจ้าช่วย
ดูฉันสิ ฉันคือแชนด์เลอร์
ฉันใส่เสื้อเยอะกว่านี้ได้อีกไหม
บางทีถ้าฉันใส่กางเกงใน...
บอกเลยว่าใส่หมดนี่แล้วร้อนเป็นบ้า
ฉันว่าฉันไม่ควรทำ ไม่รู้สิ พวกท่ายืดขานะ
โจอี้
ฉันเอาชุดโจอี้สุดพิเศษมาให้ พิซซ่าสองถาด
ครับ
ให้ตายสิ
ครับ
ไม่ใช่ครับ โจอี้ไม่อยู่ แต่ฝากข้อความไว้กับผมได้ ผมว่านะ
เขายังมีโอกาสได้บทนั้นเหรอ ข่าวดีสุดๆ
ไม่ แน่นอนว่าไม่สำหรับ นักแสดงที่โดนหมาตัวเองขย้ำ
เยี่ยมเลยครับ ผมจะบอก โจอี้ให้ครับ ขอบคุณครับ
เยี่ยม
โอเค
"แม็ก...
คัดตัว...
ตอนบ่ายสอง
นักแสดง...
ภูมิแพ้...
ถูกโจมตี...
โดยหมา...
ไม่ใช่...
ดอกไม้"
- ไง - โปรดบอกว่านายได้ข้อความฉัน
- ข้อความอะไร - นักแสดงที่รับบทแม็กเล่นไม่ได้แล้ว
- พวกเขาอยากเจอนายตอนบ่ายสอง - ว่าไงนะ นี่มันหกโมงเย็นแล้ว
ดูสิ ฉันเขียนไว้แล้ว ฉันเขียนไว้บนกระดาน
ฉันเขียนบอกบนกระดาน แล้วฉันก็ ร่อนไปทั่วนิวยอร์กเพื่อตามหานาย
ฉันไปที่บ้านรอสส์ ฉันไปที่ร้านกาแฟ
ฉันไปทุกที่ที่ทำแซนด์วิชเลย
- ไม่อยากเชื่อเลย แชนด์เลอร์ - ฉันขอโทษ
ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี
นายพูดว่า "ยินดีด้วยนะ" ก็ได้
ฉันเห็นกระดาน ฉันไปคัดตัว แล้วฉันก็ได้บทนั้น
ฉันควรตลกเหรอ นี่ฉันกังวลมากๆ เลยนะ
- ฉันขอโทษ - บางครั้ง...
การแกล้งทำมันโหดร้ายมาก
โอเค เพื่อน ฉันขอโทษ ฉันไม่ตั้งใจจะทำให้นายรู้สึกแย่
ดีแล้ว
เพราะนายไม่ได้ทำ แล้วฉันก็มีความสุขกับนายมากๆ
แบบนั้นต่างหากที่โหดร้าย
- นายเล่นเสียจนฉันเชื่อสนิท - เราทำมันได้ทั้งวัน
ใช่ นายพูดถูก
เอาล่ะ ฟังนะ มาคุยกันว่า ฉันจะเป็นดาราดังขนาดไหนดีกว่า
นายจะต้องเป็นดาราดัง ฉันจะกอดนาย
- นายกอดฉัน - โอเค
- นี่ เราทำเกินไปไหม - ฉันก็คิดอย่างนั้น
- เออ ปล่อยฉัน - ได้
"ไม่เอาน่า ชีส ผมจะไม่ทิ้งคุณไว้ที่นี่"
"ลองดึงพลังงานสำรอง ผ่านซีพียูหลักคุณสิ"
"ฉันทำไม่ได้ วงจรฉันไหม้ มันไหม้ ฉันบอกเลย"
ว้าว
"งั้นผมคงต้องอุ้มคุณ"
"นั่นจะยอดเยี่ยมมาก
ตอนที่แกตาย"
รอสส์ นายไม่ต้องตะโกนก็ได้
มันเพิ่งมีการระเบิด โอเคไหม ฉันอาจได้ยินอะไรไม่ชัด
ฉันว่านายแสดงดีมาก
จริงๆ แล้ว มีแวบหนึ่ง ที่ฉันแบบว่า "รอสส์ไปไหน"
ขอบคุณ
แล้วฉันก็อยากบอกว่า ฉากแรกที่เธอเจอแม็ก
- ใช่ไหม - พระเจ้า ฉันหมายถึง...
รู้อะไรไหม
ฉันว่าวันนี้พอแค่นี้แหละ ขอบใจนะที่ช่วย
เขากันท่าเรา
- สุดๆ - ใช่
คำบรรยายโดย รุจิดา เสือบัว